Chcesz otrzymywać informacje o nowościach wydawnictwa Siedmioróg? Skorzystaj z naszego newslettera! Dla naszych subskrybentów czekają specjalne oferty.
PŁATNOŚCI
Stefan Żeromski
Powieściopisarz, nowelista, dramaturg, publicysta okresu Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego. Urodził się we wsi Strawczyn niedaleko Kielc w zubożałej rodzinie szlacheckiej o żywych tradycjach patriotycznych. Dzieciństwo spędził w Ciekotach, u stóp Gór Świętokrzyskich, gdzie jego ojciec dzierżawił folwarki, gdyż własnego majątku już nie posiadał. Ziemię tę ukochał pisarz nade wszystko, wielokrotnie opisywał ją w swoich utworach. Edukację rozpoczął w domu pod kierunkiem matki i to ona właśnie rozbudziła w nim miłość do literatury. Przed podjęciem nauki w Kieleckim Miejskim Gimnazjum (1874) uczęszczał do wiejskiej szkoły w Psarach. W czasach gimnazjalnych utrzymywał się z korepetycji. Gdy był w drugiej klasie, zmarła jego matka, a pięć lat później - ojciec. Już w tym czasie zaczęły powstawać jego pierwsze utwory literackie. Do pisania zachęcał Żeromskiego ukochany polonista, profesor Bem. Trudna sytuacja materialna, śmierć rodziców, gruźlica, ambicje pisarskie stały się przyczyną dużych trudności w nauce. Okres ten, między innymi, opisał w ”Dziennikach”, które prowadził od 1882 r. do 1891 r. Na wątkach autobiograficznych z tych lat opiera się akcja powieści ”Syzyfowe prace”. Później przez dwa lata studiował w Szkole Weterynaryjnej (studia przerwał z braku środków finansowych). Wiele podróżował (początkowo po Polsce jako korepetytor w dworach szlacheckich, potem za granicą). Obserwując życie ubogich warstw społeczeństwa, czytając dzieła romantyków, a także utrzymując żywe kontakty z różnymi działaczami społecznymi i politycznymi, nabrał przekonania, że na literaturze spoczywa obowiązek służby narodowi, wspierania jego dążeń narodowowyzwoleńczych oraz społecznych. Tym przekonaniom dał wyraz w swych opowiadaniach, m.in. w ”Siłaczce”, ”Doktorze Piotrze”, ”Rozdzióbią nas kruki, wrony...”. Szybko zyskał uznanie jako pisarz, bardzo dużo tworzył. Do najwybitniejszych jego utworów powieściowych należą ”Ludzie bezdomni” oraz wielka powieść historyczna o epoce napoleońskiej ”Popioły”. Jednocześnie Żeromski był aktywnym społecznikiem (m.in. inicjatorem projektu Akademii Literatury, prezesem Związku Zawodowego Literatów Polskich, jednym z założycieli Towarzystwa Przyjaciół Pomorza, opiekunem Uniwersytetu Ludowego, w czasie akcji plebiscytowej na Mazurach zaangażował się czynnie w działalność propagandową). W 1924 roku kandydował do Nagrody Nobla, której jednak nie otrzymał.
Paweł Obarecki to młody lekarz, który przed szesciu laty rozpoczął praktykę w prowincjonalnym Obrzydłówku. Początkowo świeżo upieczony doktor jest pełen zapału - walczy z przesądami, uczy zasad higieny, leczy za darmo. Jednak jego praca nie przynosi rezultatów, a ludzie odnoszą... Więcej >>
Na tle wydarzeń powstania styczniowego przedstawił autor dzieje nieszczęśliwej miłości ubogiej szlachcianki Salomei Brynickiej i arystokraty Józefa Odrowąża - powstańca rannego w bitwie pod Małogoszczem, który znalazł schronienie u Salomei. Więcej >>
"Przedwiośnie" Oficyny Wydawniczej "Promocja", której nasze wydawnictwo jest wyłącznym dystrybutorem, stanowi kontynuację serii lektur szkolnych wydanych, w rzetelnym opracowaniu, a równocześnie po najniższych cenach. Więcej >>
Już pierwsze opowiadania Żeromskiego ujawniły osobowość pisarską o wyraźnie określonych predyspozycjach tematycznych. Problematyka narodowa i społeczna wysuwała się niewątpliwie w tych skłonnościach i zainteresowaniach literackich na pierwszy plan.
