|
Jak powstała książka
Jestem Kanadyjczykiem i Polakiem, urodzonym w Kanadzie i zamieszkałym od dziesięciu lat w Polsce. Od chwili przyjazdu do kraju byłem i jestem świadkiem wspaniałych przemian, które obrazują wielkie możliwości otwierające się teraz przed Polską (w odróżnieniu od lat zniewolenia minionej epoki). Jak na ironię wykształceni Polacy wyjeżdżają z kraju w czasach, kiedy Polska potrzebuje ich najbardziej. Z drugiej jednak strony łatwo zrozumieć i usprawiedliwić ich wybory trudną sytuacją materialną i brakiem stabilności, zwłaszcza przy zmieniającej się scenie politycznej.
Niejednokrotnie spotykałem Polaków, którzy bardzo krytycznie oceniali sposób rządzenia i kierunek rozwoju Polski oraz swoje szanse w kraju. Niestety, możliwość rozwiązania własnych problemów widzieli jedynie w emigracji. Ufam, że ci, którzy już wyjechali lub wyjadą z Polski, wyniosą z tych podróży nie tylko korzyści finansowe, ale również umiejętności, doświadczenia i wiedzę o świecie – po to, aby kiedyś wrócić do kraju i podzielić się nimi dla dobra wszystkich.
Moja książka zrodziła się z wdzięczności, jaką odczuwam wobec Polski i Kanady, ale jest też wynikiem porównawczego doświadczenia, które chcę przekazać kolejnym pokoleniom.
Droga miodowa: trylogia
Droga miodowa to trylogia opowiadająca o zmianach i dojrzewaniu, o przechodzeniu z beztroskiego dzieciństwa do dorosłego życia, wymagającego zaangażowania i działania.
Miodal i łabędź, pierwszy tom trylogii, składa się z dwóch części podzielonych na dwanaście opowieści. W części pierwszej, zatytułowanej W drodze, miś Miodal, główny bohater trylogii, chce się przede wszystkim bawić, jak dziecko. Stopniowo dorasta do następnego etapu życia, w którym zaczyna dawać innym coś z siebie, dlatego druga część książki nosi tytuł Do celu. Podczas podróży Miodal poznaje europejskie miasta i ludzi, którzy mieszkają tam na co dzień, ale – co najważniejsze – w czasie tej wędrówki musi dokonywać wyborów, które prowadzą do lepszego zrozumienia siebie i świata dookoła. Książka zawiera wiele warstw i symboli, ale zachowana jest symetria. Wieża Eiffla w Paryżu i krzywa wieża w Pizie, London Bridge w Londynie i mosty w Wenecji – to tylko przykłady. W Londynie miś chodzi po moście i obserwuje wszystko „z góry”, z dalekiej perspektywy, w Wenecji zaś pływa gondolą pod mostem, jest bliżej ludzi. Wieża Eiffla jest wspaniała i idealna, wieża w Pizie – dużo mniejsza i krzywa, ale też piękna. To symbol, który oznacza, że każdy ma w życiu swoją rolę do spełnienia.
Druga książka z cyklu Droga miodowa opowie o Lilu, przyjaciółce Miodala. Przygody Lilu dzieją się równolegle do tych, które Miodal przeżywa w pierwszym tomie. Choć drogi Miodala i Lilu krzyżują się wielokrotnie, do spotkania misiów dojdzie dopiero wtedy, gdy nastąpi właściwy moment dla każdego z nich.
Trzeci tom, który zakończy cykl opowieści o Miodalu, będzie przedstawiać podróże Miodala z Lilu: radość ze wspólnych przeżyć, trudne chwile przy podejmowaniu decyzji, różnice postrzegania, co to znaczy „być razem”, dojrzewanie do odpowiedzialności…
Kanwa trylogii
W pierwszym tomie Miodal ma dziwny sen, który się rozmywa. Treść snu pozornie wydaje się bez znaczenia i konsekwencji. Jego sens staje się jaśniejszy i bardziej zrozumiały (także dla Miodala) w drugiej i trzeciej książce, ponieważ sen jest osią całej trylogii. Stanowi on nawiązanie do legendy o rycerzu łabędzia. Chociaż historycznie legenda wiąże się z przodkiem Gotfryda z Bouillon (zdobywcy Jerozolimy w roku 1099 i pierwszego władcy chrześcijańskiego Królestwa Jerozolimskiego), to najlepiej znana jest opowieść o Lohengrinie, rycerzu zakonu świętego Graala, synu Parsifala.
Legenda głosi, że członkowie zakonu wyruszali z sekretną misją – mieli ochraniać królestwa, które straciły swych protektorów. Lohengrinowi przypadła w udziale misja w Brabancie, którego władca zmarł, nie pozostawiając męskiego potomka, a jedynie córkę – księżniczkę Elsę. Królestwu groziło niebezpieczeństwo przejęcia tronu przez kogoś niegodnego (według innej wersji Elsa została niesłusznie posądzona o zabójstwo młodszego brata).
Lohengrin przypływa do Elsy w łódce-muszli ciągniętej przez łabędzia i ofiarowuje jej pomoc. Ostrzega przy tym, że Elsie nie wolno pytać o jego imię i pochodzenie. Lohengrin poślubia księżniczkę i jako wspaniały władca służy Brabantowi przez lata. Elsa jest bardzo zakochana i szczęśliwa z Lohengrinem. Niestety, pojawia się wróżka, która przekonuje dziewczynę, że ta ma prawo wiedzieć, kto jest jej mężem. Elsa zadaje zakazane pytanie. Rycerz odpowiada, ale natychmiast pojawia się łabędź i Lohengrin w łódce-muszli odpływa na zawsze. Jesteśmy świadkami utraty ideału, wielkiej miłości i szczęścia w zamian za zaspokojenie prostej ciekawości – jak w biblijnej historii o raju utraconym.
Podobnie Miodal będzie wystawiony na próbę podczas nowych wyzwań i przygód…
|