Dziękujemy za wspaniałą lekturę o Miodalu. Po promocji w Empiku zabraliśmy się ochoczo do czytania i niestety już kończymy. Książka jest cudowna, moje dzieci codziennie już przy kolacji z entuzjazmem przypominają mi: Ale mamusiu, będzie dziś o Miodalu?! Tak że czytamy ją codziennie. Trzeba pewnie będzie zrobić drugie okrążenie. Droga miodowa wygrywa tym wśród innych książek dla dzieci, że historie Miodala są bardzo osobiste i nie pozbawione wrażliwości (jak np. w opowiadaniu z Pampeluny). Miodal jest bardzo konsekwentny i instynktownie wie co jest dla niego najlepsze, jednak nie boi się ryzykować i szukać nowych przygód. Zupełnie jak dziecko. Dzieci pewnie to dobrze czują. Bardzo, bardzo dziękujemy i czekamy na dalszy ciąg wędrówek lub innych przygód Miodala.
Tak mi się podoba ciepła, kolorowa, leciutka i kudłata aura otaczająca Miodala! Śliczny język! Taki wlaśnie, jaki ja sama najbardziej lubie: 'z pełnym brzuszkiem dziarsko maszerował', 'zanurzył łapkę w wodzie', 'kolory i ciepły wiatr baraszkowały w jego futerku', 'kudłata łapka' i 'kudłate uszko'! Ciepła, bardzo ciepła wyobraźnia! Jestem pewna, że dzieci, te małe i te duże, i te całkiem dorosłe, bedą się zaczytywać w przygodach Misia, a czytając, odkryją przesłanie, które się w książce kryje! Wszystkie życiowe przygody, te uśmiechnięte i te zapłakane, jeśli tylko pomagają lepiej poznać siebie, a poznając zrozumieć, są wiecej niż na wagę złota! Są to doświadczenia niezniszczalne. Pogłębiają w nas to, co Wartościowe. Ilustracje Pani Jowity Ploszajskiej są bajeczne. Uwielbiam pastelkowe kolory. Delikatne firaneczki w pokoiku misia, wdzięczny łabędz, płaczące wierzby, drzewka otulone przed mrozem i te zielone ogrodniczki, chyba takie same, jak Pan dla Miodala wymarzył! Śliczne! Wszystko śliczne!