"Legenda Tristanai Izoldy jest najpiękniejszym, najgłębszym poematem miłości, jaki ludzkość kiedykolwiek wydała. (...) Wiecznie na nowo przeżywany problem miłości, triumfalna apoteoza tej samej, wraz z całym bezmiarem jej nędzy, kłamstw, jej wzniosłości i upodlenia, z całym pijaństwem szczęścia i tragizmem niedoli, to linia, która od Tristana i Izoldy snuje się nieprzerwanie przez najświętsze karty literatury francuskiej i stanowi jej swoisty, nieprzeparty urok". Tadeusz Żeleński (Boy)