Sztuka norweskiego autora Henryka Ibsena Dzika kaczka należy do kanonu literatury światowej. Była po raz pierwszy wystawiona w 1885 roku i została ironicznie ochrzczona przez krytykę, jako komedia z tragicznym zakończeniem. Głównym bohaterem utworu jest idealistyczny młodzieniec Gregers Werle, którego dewizą jest radykalne demaskowanie prawdy o wszystkich i o wszystkim. Po długiej nieobecności, Gregers powraca do rodzinnego domu. Wierny swojej dewizie, obnaża jedną po drugiej ukrywane tajemnice rodzinne. Bohater wierzy, że w ten sposób wszystkich uszczęśliwi, ale jak się okazuje, walka z kłamstwem przynosi same nieszczęścia. Doktor Relling, jedna z postaci dramatu, konkluduje: „Pozbawiając zwykłych ludzi kłamstwa, pozbawiamy ich równocześnie szczęścia”.
LEKTURA DLA SZKÓŁ ŚREDNICH
Henryk Ibsen (1828–1906) to pisarz norweski, najbardziej znany dramaturg skandynawski, który dążąc do stworzenia norweskiego teatru narodowego, początkowo pisał sztuki o przeszłości swego kraju. Sławę i trwałe miejsce w repertuarach teatrów całego świata przyniosły mu jednak poematy dramatyczne Brand i Peer Gynt, a przede wszystkim dramaty realistyczne, portretujące współczesny Ibsenowi mieszczański świat: Dom lalki, Nora, Upiory, Dzika kaczka, Hedda Gabler. Właśnie w tych sztukach – nowatorsko traktujących realizm, pogłębionych psychologicznie i filozoficznie – Ibsen zabłysnął jako znakomity dramaturg, a zarazem wybitny znawca ludzkich charakterów.
